TOEN
Ik vind het moeilijk om erachter te komen wat echt is.
Hallucinaties? - Soms zie ik Lucifer.
Wacht, zie je hem nu?
Laat me je hand zien. Ik was bij je toen je het openhaalde. Ik heb het gehecht.
Dit is echt.
Er waren veel oudere dingen dan zielen in Purgatorium en die heb je ook opgenomen.
Ik kan ze niet tegenhouden! - Wie?
Leviathan!
Die... Hoe je ze ook mag noemen... - Leviathan.
Ze zitten in de leidingen. Ze hebben een snelweg gevonden overal naartoe.
Iets zit mensen op te eten in het ziekenhuis van Sioux Falls.
Een paar van ons op de juiste plek en we zouden elke dag een feestmaal hebben.
Ik zie jullie wel bij het huis, daar kunnen we hergroeperen.
Dat huis is in de fik gestoken. Iemand wist wat hij deed.
Bobby! - O, nee.
Ik heb twee mannen, eentje met hoofdletsel en...
eentje met een open scheenbeenbreuk, we zijn onderweg naar Sioux Falls.
Het ziekenhuis van Sioux Falls?
Je moet ons ergens anders naartoe brengen. Het maakt niet uit waar! Alsjeblieft!
Hé, dus ik ben misschien niet echt, maar ik ga nergens naartoe, Sam.
Sammy? Blijf bij me, begrepen?
Hij heeft een beroerte. - Sammy!
NU
Hou hem stevig vast. Drie, twee, één, nu!
Kalmeer gewoon. - Waar ben ik?
In het ziekenhuis.
Welke? - Die van Sioux Falls.
Waar is m'n broer? We moeten gaan.
Hij heeft z'n hoofd vrij ernstig gestoten, hij is naar boven gegaan voor een MRI.
Oké, ik moet gaan.
U gaat nergens naartoe op dit been, vriend.
Nee. - Kalmeer.
Wat?
Ben je in orde? - Bobby, je leeft.
Natuurlijk leef ik nog. Waarom lig je op de vloer?
Ze hebben me morfine gegeven. Veel. Hé, kijk, een monster heeft m'n been gebroken.
Wacht. Het huis. We dachten dat je dood was. - Nou, ik ben niet dood, nog niet.
Maar we moeten ervandoor, het is niet veilig hier.
Waar is Sam? - Z'n hoofd wordt gescand volgens mij.
Tref me zo snel mogelijk op de ambulance laadplaats. Ik zoek Sam.
Wacht. Waar? Bobby, ik ben kreupel.
Je hebt het dessert al gepland ga ik vanuit.
Ja? De Winchesters?
Wacht even, jongen. Wie is dit?
Ja, dit is hem. Z'n verzekering is verlopen, hij gaat naar de gevangenis.
Kom op, zieke. Je kan maar beter op een veiligere plek genezen.
Kom op, Dean.
Kom op, Dean!
WHITEFISH, MONTANA DRIE WEKEN LATER
Gast... Ricardo... - Wat is er gebeurd?
Suicidio.
Adios, ese.
Nou, dit zou je moeten opvrolijken. - M'n schatje!
Nu moet dit stomme ding er nog af en ik kan weer autorijden.
Dus hoe is het daarbuiten? - Vreemd, met een bloederig bijgerecht.
Ik heb een paar jagers gesproken.
Ze komen hetzelfde ding tegen als dat ene ziekenhuis geïnfiltreerd heeft.
Ja en vergeet niet dat het ons probeerde te vermoorden bij jouw huis.
Nou, de consensus is dat het net gedaanteverwisselaars zijn,
alleen vinden ze het eten van mensen veel leuker. En niets kan ze doden.
Goede tijden. Verder nog iets? - Ja. Ze bloeden zwarte drek.
Zoals dat spul dat uit Cass kwam. Die dingen uit Purgatorium...
Leviathan. - Jep.
En die gevallen die jij en de sheriff in het ziekenhuis zagen dan?
Maken ze nog steeds miltburgers?
Ja, ik heb wat rondgebeld. Die dokter is nooit meer op het werk komen opdagen.
Hetzelfde geldt voor een zuster en een of andere bestuurder.
Wat denk jij, Sammy?
Hé, luchtverkeersleiding. - Sam...
Ja? Wat? Ik ben hier. - Ben je in orde?
Ja, niks aan de hand.
Mooi. Alle informatie die ik had is verbrand, dus...
En hier dan? Heeft Rufus iets achtergelaten? Heb je in de kelder gekeken?
Zeerantsoen en stof. Hij was hier in geen jaren geweest volgens mij.
Dus... Ik moet m'n oude bibliotheek bij elkaar gaan zoeken.
Ik dacht dat je zei dat de meeste van die boeken uniek waren?
Inderdaad, daarom heb ik overal kopieën verstopt.
Oké, mooi.
Hé, tweebenige. We hebben geen eten meer, wil je wat ophalen?
Natuurlijk.
Voorzichtig met haar, hè.
En Sam... - Ja?
Taart. - Maar natuurlijk.
Dus? - Dus wat?
Voordat je er weer vandoor gaat, enig idee wat we aanmoeten met die psychisch zieke?
Het lijkt me dat het beter met hem gaat. - Beter? Hoe bedoel je? Je zag hem net toch!
Ik zag dat hij er niet bij was, één keer. Dat is vooruitgang.
Je maakt een grap! - Luister,
Sam z'n hoofd verschilt niet veel van jouw been volgens mij.
Mensen genezen geleidelijk aan.
"Verschilt nie..." Bobby, dit ding gaat er over vijf dagen bij me af en dan ben ik in orde.
Sam geneest niet geleidelijk aan, hij is net een tikkende bom!
Het is niet zo dat hij geheimen heeft.
Wat je ziet is wat je krijgt, dus wat is er zo gek aan om dat positief te noemen?
Omdat het niet op die manier werkt, Bobby. Nooit. Oké? Zeker niet bij Sam.
Z'n andere kant komt weer boven, het is alleen maar de vraag wanneer.
Oké, waarom maken we ons niet druk over de problemen van vandaag?
En vandaag hebben we informatie nodig. Ik ga en jij blijft daar lekker smoren.
Ik meld me wel weer.
Luister, in je handen zitten wrijven zal niks veranderen.
Misschien verrast hij je wel.
IJSPRIEM MOORDENAAR SLAAT WEER TOE
Krant ook? - Ja, alsjeblieft.
Ja, meneer, ziet u nog meer vreemde kosten op uw rekening?
Misschien de betaling aan "Minnares Magda" op 27 mei...
Sorry dat ik het vroeg.
Ik zal u terug moeten bellen.
Ja? - Ja, meneer.
Een van m'n zoekprogramma's is afgegaan door de Winchesters.
Geweldig. - Een winkel in Montana,
ongeveer anderhalf à twee dagen hiervandaan. - Dus?
Dus... - Dus waarom praat je nog steeds met me?
Bedankt!
Waar is Bobby? Is hij vertrokken? - Ja.
Sam, hoe gaat het met je?
Best.
Ik bedoel... Is het nog steeds zo... Je weet wel...
Ja, ik begrijp wat je bedoelt.
Ja, ik zie nog steeds onzin dat niet echt is.
Maar ja, ik ben in orde. Ik bedoel, ik kan het verschil zien.
Denk je dat het beter wordt?
Eerlijk gezegd?
Geen idee. Ik weet alleen dat ik het onder controle hou, dus...
Dus maak je geen zorgen.
Waar is de taart? - Je hebt gebak.
Dat komt dicht genoeg in de buurt, toch?
FATALE VERWONDINGEN SLACHTOFFER "HANDTEKENING" VAN DE MOORDENAAR
LINCOLN, NEBRASKA 1998
Ja, dus, wat ik ervan begrijp is het iets genaamd een Kitsune.
Niet veel, ze zien eruit als een mens.
Tot ze klauwen groeien en je achter je oor steken om bij je hersens te komen.
Dat weet ik nog niet.
Ja, Dean, ik realiseer me dat het belangrijk is om hem te vermoorden.
Misschien als Oom Bobby een boek in het Engels zou sturen...
Dat doe ik ook! Nee, nee, geef hem niet de telefoon.
Hoi, pap.
Ja, meneer. Ik realiseer me dat er mensen sterven.
Ja, ik ben op dit moment onderweg naar de bibliotheek.
Sorry, schat. De prijs is omhoog gegaan. Het is 55 dollar.
Dat heb ik niet. - Dat is dan jammer.
Misschien kunnen we ruilen.
OVER EEN PAAR DAGEN TERUG. IK BEN IN ORDE. SAM.
Z'n andere kant is boven gekomen. - Z'n andere wat?
Sam is ervandoor gegaan.
Waarheen? - Geen idee, vast niet iets goeds.
Misschien had hij wat tijd voor zichzelf nodig. - Ja, maar zelfs dan is hij niet "alleen".
Misschien is hij samen met Lucifer een rondreis aan het maken.
Hij heeft me hier achtergelaten alsof ik verdomme Jimmy Stewart ben.
Ik neem aan dat je gebeld hebt. - Direct naar voicemail. Z'n GPS staat ook uit...
en hij heeft m'n auto meegenomen!
Niet in paniek raken. - Te laat!
Luister, hij zegt dat hij in orde is, dus geef het een paar dagen.
Gewoon tot ze het gips eraf halen en dan kan je op hem jagen.
Tot die tijd blijven we allebei gewoon bellen. - Goed.
Je gaat eraan.
Jullie denken dat dit nog een slachtoffer is van de zogenaamde "ijspriem moordenaar"?
Zelfde werkwijze.
Kan niet zeggen dat deze me diep raakt. - Je kende hem?
Ik heb hem een keer of zes gearresteerd. Hij was een echte heer.
Dus hoe gaat het in z'n werk?
De moordenaar komt in de stad, vermoordt een slechterik en vertrekt weer?
Daar lijkt het op. - Steekt ze altijd op dezelfde plek, of niet?
Achter het oor. - Inderdaad. Dat is duidelijk een psychopaat.
Alhoewel we dat detail uit de krant hebben gelaten.
Hoe wist u dat? - Een soortgelijke zaak een paar jaar terug.
Is het hiermee verbonden denkt u? - Heb je iets vreemds gevonden over de hersens?
Zoals bijvoorbeeld? - Dat het bijvoorbeeld...
weg is? - Goede vraag voor de lijkschouwer.
Natuurlijk, bedankt.
Hoe gaat het? Is er hier gisteren een grote kerel geweest?
Dat is specifiek.
Ik bedoel echt groot. Ongeveer zo groot als dat.
Misschien. Heeft hij bruin haar? - Ja, ja. Dat is hem.
Weet je nog wat hij heeft gekocht? - Snacks misschien?
En een krant dan? Heb je de krant van gisteren?
Ja, daarginds.
IJSPRIEM MOORDENAAR SLAAT WEER TOE
Vind je het erg?
We krijgen niet veel moorden hier, zeker geen seriemoorden.
Wat heb je gevonden? - Het is wat we niet vonden.
Ik zal het je laten zien.
Een groot stuk van het middenste deel van de hersens is weg.
Het middenste deel... Zoals bijvoorbeeld de hypofyse?
Eerlijk gezegd waren hun hypofysen helemaal weg. Hoe wist u dat?
Ja, ze hebben een vast dieet van menselijke hypofysen nodig om te overleven.
Een goede gok.
Wacht eens, rustig aan.
Dus de slachtoffers bevinden zich in parken net van de snelweg af.
Maar eentje per stad. Dat is iets.
Wat? Ik ben gewoon moe. Ik doe dit nu al acht jaar ofzo.
Wacht even. Ik bel je zo terug.
Een Triple Red Eye, graag. - Oké.
Een Triple Red Eye.
Bedankt.
Je steekt het in het hart.
Je steekt het. In het hart.
Ik zei, je steekt het in het hart!
Oké, is het goed zo? Mag ik nu vijf minuten lang een normaal leven?
Een snelle vraag, hoe praat je met meisjes?
Ik...
Ik wilde...
Je weet wel, gedag zeggen... - Nee. Ga weg.
Ik mag niet met jongens praten.
Laat me met rust.
Kom op, we willen alleen maar praten. - Ik moet gaan.
Waarom ben je zo onbeleefd? - Blijf van me af!
Ik zei dat je aardig moest zijn. - Waarom ben je dat zelf dan niet?
Rot op. Moet je dat jochie dan zien.
Hoi. Ik ben Sam.
Ik ben Amy.
Verdomme!
Hoi, Amy.
Wow. - Inderdaad.
Ik had gewoon gedacht dat ik je nooit meer zou zien.
Wat doe je hier? - Dat weet je best volgens mij.
Je bent groot geworden, hè? - Koetjes en kalfjes? Serieus?
Loop mee. - Sam...
Loop. Dus, hetzelfde patroon, dezelfde groep met slachtoffers...
Net als toen we kinderen waren. - Nee, het is niet... Luister, ik...
Ik heb de laatste zes jaar hetzelfde beroep. Ik heb een huis, twee katten, een hypotheek.
Ik heb een normaal leven! - Noem je dit normaal?
Ben je er klaar voor om dokter te spelen?
Dus ga je me het nog vertellen? - Wat?
Hoe je die gasten verrot sloeg. Ik bedoel...
Ik wil je niet beledigen, maar je bent... - Tenger en taai?
Inderdaad. Dus? - Ik kijk gewoon naar veel Bruce Lee films.
Heb je dorst? - Zeker.
Dus je woont hier in de buurt? - Nee. Nee, niet echt. Dat is een leuk liedje.
M'n pap luistert niet naar iets dat na 1979 is opgenomen, dus...
En dan kan jij dat ook niet? - We zijn veel onderweg in de auto.
M'n pap moet reizen. Voor z'n werk.
Ja, m'n mam en ik gaan ook overal en nergens naartoe.
Zij gaat naar "waar de wind haar heen leidt". - Net als een hippie?
Zonder de vrede en liefde.
We zijn constant onderweg. Ik bedoel, ik heb de grootste bal met garen twee keer gezien.
Ik drie keer. En zo groot is dat niet? - Of niet dan?
Oké, maar wees eens eerlijk. Constant verhuizen is kloten.
Je bent altijd de nieuweling en iedereen vind je altijd een griezel.
Sam, je bent ook een griezel. Maar dat waren, weet ik veel, Jimi Hendrix en Picasso ook.
En dat ben ik ook.
De coolste mensen zijn griezels.
Sam, datgene wat ik ben, ik heb het onder controle.
Je hebt drie kerels met een priem vermoord deze week!
Je begrijpt het niet. Zo zit het niet. Ik heb niet zomaar een moordenaar.
Ik moest wel. - Waarom?
Dat kan ik niet...
Ik moest het gewoon doen. Geloof me alsjeblieft, Sam.
Dat kan ik niet. Het spijt me. - Mij ook.
Deze wilde hij zien.
Mooi. Goed. Laat me je vragen, heeft hij er iets mee gedaan?
Nee, hij vroeg alleen een aantal vragen over de andere slachtoffers.
Over missende hypofysen enzo.
Sam zit achter een wat aan? - Een Kitsune.
Het is vrij zeldzaam. Pap en ik hebben er op eentje gejaagd in '98.
Dat komt me vaag bekend voor. - Ja, een hoogtepunt was het niet.
Nou, we weten nu tenminste dat hij met een klus bezig is.
Ja, maar waarom ging hij er ineens vandoor? - Geen idee.
Wat ga je doen als je hem vindt? - Ik heb een aantal ideeën.
Hoe heb je me gevonden?
Je hebt dit laten vallen. "Amy Pond", hè? Mooie naam.
Je maakte geen grap over die hypotheek. - Sam...
Wacht, dat is vers.
Dat komt niet van mij.
Dus je hebt alweer vermoord! - Denk je dat ik dat wilde?
Ik denk dat je me maar beter kunt vertellen wat je precies uitvreet,
of ik moet je vermoorden, of ik dat nou wil of niet!
Dat kan ik niet! Sam, je kent me! - Nee, ik kende je.
Maar dat was lang geleden. - Nee, je kent me.
Je weet wat voor persoon ik ben.
Sorry, dat was niet m'n bedoeling. - Als ze het ziet, gaat m'n mam zo boos worden.
Het was maar een ongelukje. - Ja, nou, ze is opvliegend.
Soms. Het is niet erg. - M'n pap is ook opvliegend.
Je wilt hem niet zien als hij drinkt.
M'n mam... Ze is geen goed persoon volgens mij.
Soms denk ik dat ik dat ook niet ben. - Dat ben je wel.
Daar moet je niet zo zeker van zijn. - Ik heb genoeg slechts gezien...
om te weten wat goed is als ik het zie.
Het is alleen dat ze een heel plan voor me heeft, maar...
ik wil niet zoals haar zijn, begrijp je? - Ik wil ook niet zoals m'n pap zijn.
Oké. Dus vertel me wat er aan de hand is.
Laat het mes vallen en dan laat ik je het zien. - Laat het me zien en dan laat ik het mes vallen.
Geen beweging.
Dit is Jacob, m'n zoon.
Ik heb een leven opgebouwd hier, Sam. Ik zit in de ouderraad. Ik ben saai.
Maar je eet nog steeds. - Bij de doden.
Ik werk in het mortuarium.
Ik weet het. Niet sexy, maar weet je, dan heb ik wel een ziektekostenverzekering.
Ik pak voorzichtig wat Jacob en ik nodig hebben. Niemand raakt gewond.
Maar het kan riskant zijn om op die manier te eten, vooral voor een kind.
Jacob was ziek. Hij was stervende en de enige manier om er bovenop te komen was...
Hij had vers vlees nodig. - Het werkte.
Na de laatste ging z'n koorts onderuit. - Amy...
Het is voorbij. - Dat kan je niet garanderen.
Ik geef je m'n woord.
Dus hoe gaat meer bloedvergiet iemand helpen?
Je zou hier nog steeds mee kunnen stoppen. Dat kunnen we allebei.
Sam, na wat ik voor je heb gedaan...
Amy, ik... - Verstop je!
Wat? - Snel!
Ze hebben ons gevonden. - Wie?
Een paar professionals in een barrel van een Impala.
We gaan. - Maar mam!
Ik zeg dit maar één keer...
Ik zorg dat er eten op deze tafel komt, dus je doet wat je vertelt wordt...
of ik laat je verhongeren.
Gooi het busje maar vol met benzine. Ik pak onze spullen wel in.
Brave meid.
Geweldige eerste afspraakje, of niet?
Luister, het spijt me dat je op deze manier moet gaan, maar...
Wat is er?
Luister, ik weet dat m'n mam... - Nee, ik moet gewoon gaan. Het spijt me.
O, dat is niets! Dat is gewoon... Sam?
M'n pap en broer zitten in die Impala. Je bent een monster.
Je bent een jager.
Dus je hoort me te vermoorden...
en ik hoor jou te vermoorden?
Ik denk het.
Sam, ik heb nog nooit iemand vermoord. En ik wil jou geen pijn doen.
Wil je mij pijn doen?
Nee.
Vlucht. Als m'n mam je vindt, zal ze je vermoorden. Vlucht gewoon.
Alsjeblieft, Sam.
Howdy, Sam.
Nieuwe regel, als je m'n schatje steelt, word je geslagen.
Wat dacht je in hemelsnaam, Sam, om er op die manier vandoor te gaan?
Misschien had Satan de bevelen wel kunnen geven.
Luister, hoe vaak moet ik je het vertellen? Ik ben in orde.
O ja, nee, je bent een voorbeeld voor geestelijke gezondheid.
Heb je enige idee wat voor horrorshows er in m'n hoofd rondspookten?
Dean, ik heb een briefje voor je achtergelaten.
Er was een klus in de stad. - Een Kitsune.
Ja. Ja, ik weet het. En waarom negeerde je de telefoontjes van Bobby en ik?
Omdat ik het wilde regelen. En dat heb ik ook gedaan. Ik heb het geregeld.
Echt waar? - Ja.
Waar is het lijk?
Er is geen lijk. - Waarom niet?
Omdat ik haar heb laten gaan. Ze is weg.
Wat heb je gedaan? Waarom?
Sam! - Ik wist dat je iets voor me verborg.
Kijk, ik kan nooit eens de stad uit zonder dat Amy weer voor problemen zorgt.
Dus, je ging er zonder gezeur mee akkoord om mee te gaan...
Nou, nou... Wie is dit?
Hij is m'n vriend. - Nee, dat is hij niet.
Sam! - Kop dicht!
Wat is er mis met jou? Ben je zo dom? Serieus?
Ik heb je al verteld dat je geen vrienden kunt hebben!
Dit jochie is eten! - Nee!
Dit zal je leren.
Dat heb je me nooit verteld.
Dat heb ik nooit iemand verteld.
Ik bedoel, kan je je voorstellen wat pap gedaan zou hebben?
Dus je zag het artikel in de krant en je ging er gewoon vandoor.
Het was mijn troep.
En je noemt haar laten gaan het schoonmaken?
Ze heeft haar eigen moeder vermoord, Dean. Om mij te redden.
Ik begrijp je, Sam, echt waar.
Moet je haar nu zien. Ze vermoordt mensen, man.
Wat betekent dat we haar moeten vermoorden. Hoe braaf ze ook is geweest sinds ze een kind was.
Het spijt me, maar zo simpel is het.
Niets in ons leven is "simpel".
Je moet vluchten.
Amy! Heb je geld?
Ik wil je op de eerste bus die de stad uit gaat. Vanavond nog.
En haar? - Daar zorg ik wel voor.
Ga gewoon! - Kom met me mee.
We hoeven niet alleen te zijn. We kunnen samen griezels zijn, Sam.
Dat kan ik niet.
Het spijt me.
Mij ook.
Luister, man, ik begrijp het, oké? Je ontmoet een meisje en je voelt die vonk...
Niets is beter. Maar deze griezel?
Ik bedoelde het niet... - Jawel.
Ik zie hoe je naar me kijkt, Dean. Alsof ik een granaat ben en je wacht tot ik ontplof.
Sam... - Ik ga niet ontploffen.
Ik ben misschien een griezel, maar dat is niet hetzelfde als gevaarlijk.
Ik zei niet... - Het is oké. Zeg het maar.
Ik heb een groot deel van m'n leven gespendeerd om normaal proberen te zijn,
maar kom op zeg, ik ben niet normaal.
Kijk naar alle zooi die ik heb gedaan. Kijk nu naar me. Ik ben een griezel van de bovenste plank.
Maar ik hou het onder controle. Net als Amy. - Is dat zo? Hoe?
Ze werkt in een mortuarium zodat ze niemand hoeft te vermoorden, Dean.
Ze weet hoe ze ermee om moet gaan. - Oké, verklaar de lijken dan.
Daar is ze klaar mee. Haar kind was stervende, Dean.
Als wij in haar positie zaten, hadden we waarschijnlijk hetzelfde gedaan.
Luister, je vertrouwt haar niet? Goed. Vertrouw mij.
Dean, alsjeblieft.
Serieus?
Je moet eens beginnen, toch?
Bozeman. Goed. Begrepen. Bedankt.
Dat was Bobby. We blijven in Spokane vanavond. We zien hem morgen.
Waarom rij jij niet? - Ga je me weer slaan?
Waarom check jij ons niet even in? Ik moet naar de snoepwinkel toe.
Op bevel van de dokter.
De volgende keer dat je vlucht, moet je je kentekenplaat vervangen.
Als je dezelfde houdt, ben je makkelijk te volgen.
Wie be... - Ik ben de broer van Sam.
En jij bent Amy Pond,
de mortuarium medewerkster uit Bozeman die verdwenen is.
Ze zoeken je. - Sam heeft je gestuurd?
Sam weet niet dat ik hier ben. - Maar hij heeft het je verteld. M'n zoon...
Ik weet het.
Maar mensen zijn nu eenmaal wie ze zijn.
Hoe hard je ook je best doet, je bent wat je bent.
Je zult weer vermoorden. - Dat zal niet gebeuren. Dat zweer ik.
Vertrouw me, ik ben een expert. Misschien over een jaar, misschien over tien,
maar uiteindelijk zal je andere kant naar boven komen. Dat is altijd het geval.
Het spijt me.
Heb je iemand waar je naartoe kunt?
Heb je ooit iemand vermoord?
Nou, als je het wel doet, kom ik terug voor jou.
De enige die ik ga vermoorden, ben jij.
Nou, zoek me maar op in een aantal jaar.
Ervan uitgaande dat ik zolang leef.
Ja, meneer. Sam Winchester is hier zeker weten geweest.
Ja. Elke alias die we van ze hebben en ik kom er wel achter waar ze naartoe zijn gegaan.
Ik zit maar een paar dagen achter ze. Maar ik ga eerst even iets eten.
Weet je waar ik achter ben gekomen?
Normale, oude mensen smaken prima, maar alles smaakt beter...
met kaas eroverheen.
Vertaling: MugenJin. Controle & Sync: MugenJin. Exclusief gedownload van Bierdopje.com